Johann Schacht 2: Unterschied zwischen den Versionen

Aus zechenkarte
Zur Navigation springen Zur Suche springen
K (kleine Korrektur)
(Koordinate korrigiert)
Zeile 4: Zeile 4:
| NAME = Johann Schacht 2
| NAME = Johann Schacht 2
| ALTERNATIVNAME =  
| ALTERNATIVNAME =  
| SATÖB =
| BERGWERK = Johann Deimelsberg
| BERGWERK = Johann Deimelsberg
| WEITERES_BERGWERK =  
| WEITERES_BERGWERK =  
| TEUFE_JAHR = 1906
| TEUFE_JAHR = 1906
| AUFGEGEBEN_JAHR = 1928
| AUFGEGEBEN_JAHR = 1928
| GRÖSSTE_TIEFE =  
| GRÖSSTE_TIEFE = 513
| DURCHMESSER =  
| TIEFE_QUELLE = {{Babz}}
| DURCHMESSER = 4.40
| DURCHMESSER_QUELLE = {{Babz}}
| BAUART =  
| BAUART =  
| SCHACHTLAGE = s
| SCHACHTLAGE_QUELLE = {{Geruest}}
| NUTZUNG =  
| NUTZUNG =  
| SICHTBAR =  
| SICHTBAR =  
| NACHFOLGENUTZUNG =  
| NACHFOLGENUTZUNG =  
| LAGE_QUELLE = {{GeologischeKarteOberfläche}}
| LAGE_QUELLE = {{Babz}}
| GK-KOORDINATEN =  
| GK-KOORDINATEN = R 25 74520.90 - H 57 02339.60
| BREITENGRAD = 51.450688
| KOORDINATEQUALITÄT = 1
| LÄNGENGRAD = 07.071491
| BREITENGRAD = 51.450749
| LÄNGENGRAD = 07.071371
| STANDORT = Essen
| STANDORT = Essen
| GEMARKUNG = Steele
| GEMARKUNG = Steele

Version vom 31. Januar 2026, 21:48 Uhr

Schachtdaten: Johann Schacht 2
Bergwerk Johann Deimelsberg
Teufe (Größte Tiefe) 513 m [1]
Schachtdurchmesser 4,40 m [1]
Teufbeginn 1906
Betriebsende 1928
Schachtlage seiger [2]
Geographische Lage [1]
Standort Essen
Gemarkung Steele
Straße Aronweg
Gauss-Krüger-Koordinaten R 25 74520.90 - H 57 02339.60
Koordinaten 51° 27′ 3″ N, 7° 4′ 17″ O51.4507497.071371Koordinaten: 51° 27′ 3″ N, 7° 4′ 17″ O
Lagegenauigkeit +-5m
Die Karte wird geladen …


Lebenslauf [3]

  • 1906 Teufbeginn als Johann Schacht 2 der Zeche Johann Deimelsberg.
  • 1909 Förderbeginn.
  • 1928 Der Schacht wird stillgelegt.

Links

Quellen

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Schachtkataster Schächte BDSB 2000.
  2. ↑ Die Schachtlage ergibt sich aus der Bauweise des (ehemaligen) Fördergerüsts bzw. des (ehemaligen) Förderturms oder aufgrund der Teufe.
  3. ↑ Joachim Huske: Die Steinkohlenzechen im Ruhrrevier. 3. Auflage, Selbstverlag des Deutschen Bergbau-Museums, Bochum 2006, ISBN 3-937203-24-9